έφυγε ο Mark Lanegan

 

Ο Mark William Lanegan (25 Νοεμβρίου 1964 – 22 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής-τραγουδοποιός , συγγραφέας και μουσικός. Έγινε αρχικά εξέχων ως ο βασικός τραγουδιστής για την πρώιμη grunge μπάντα Screaming Trees , ήταν επίσης γνωστός ως μέλος των Queens of the Stone Age και των The Gutter Twins . Κυκλοφόρησε δώδεκα σόλο στούντιο άλμπουμ, καθώς και τρία άλμπουμ συνεργασίας με την Isobel Campbell και δύο με τον Duke Garwood . Ο Λάνεγκαν ήταν γνωστός για τη βαρύτονη φωνή του, η οποία περιγράφηκε ως «το γρατζουνιά σαν γενειάδα τριών ημερών, αλλά τόσο εύπλαστη και εύκαμπτη όσο το δέρμα μοκασίνης». 

Ο Lanegan ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα το 1984 ως frontman του ψυχεδελικού grunge συγκροτήματος Screaming Trees , με τον οποίο κυκλοφόρησε επτά στούντιο άλμπουμ και πέντε EP πριν από τη διάλυσή τους το 2000. Κατά τη διάρκεια της περιόδου του στο συγκρότημα, ξεκίνησε επίσης μια σόλο καριέρα και κυκλοφόρησε το Το πρώτο σόλο στούντιο άλμπουμ, The Winding Sheet , το 1990. Στη συνέχεια κυκλοφόρησε άλλα δέκα σόλο άλμπουμ, τα οποία έλαβαν κριτική κριτική αλλά μόνο μέτρια εμπορική επιτυχία. Μετά το τέλος του Screaming Trees, έγινε συχνός συνεργάτης των Queens of the Stone Age και συμμετείχε στα άλμπουμ τους Rated R , Songs for the Deaf , Lullabies to Paralyze ,Era Vulgaris , και ...Like Clockwork .

Ο Lanegan συνεργάστηκε επίσης με διάφορους καλλιτέχνες σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Στη δεκαετία του 1990, ηχογράφησε ένα ακυκλοφόρητο άλμπουμ με διασκευές Lead Belly με τον Kurt Cobain των Nirvana και ενώθηκε με τον Layne Staley των Alice in Chains και τον Mike McCready των Pearl Jam στο συγκρότημα Mad Season .  Σχημάτισε το εναλλακτικό ροκ συγκρότημα The Gutter Twins με τον Γκρεγκ Ντάλι των Αφγανών Γουίγς το 2003. Μεταξύ 2004 και 2011, κυκλοφόρησε τρία άλμπουμ ντουέτα με την Σκωτσέζα τραγουδίστρια Ίζομπελ Κάμπελ .της Μπελ και του Σεμπάστιαν . Συνέβαλε επίσης στις κυκλοφορίες των Moby , Bomb the Bass , Soulsavers , Tinariwen , The Twilight Singers , Manic Street Preachers , και Unkle , μεταξύ άλλων.

Σαν σήμερα 23 Φεβρουαρίου στη μουσική

 

1944: Ο Αμερικανός blues κιθαρίστας, τραγουδιστής και παραγωγός Johnny Winter (John Dawson Winter III) γεννήθηκε στο Μπομόν του Τέξας. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως τις δεκαετίες του ’60 και ’70 με πολύ δυνατά blues-rock άλμπουμ και συναυλίες. Ως παραγωγός εργάστηκε σε τρία βραβευμένα με Grammy άλμπουμ του θρύλου της blues Muddy Waters. Το 1988 το όνομα του γράφτηκε στο Blues Foundation Hall of Fame.

1952: Ο Αμερικανός μουσικός, κιθαρίστας του συγκροτήματος Aerosmith, Brad Whitford (Bradford Ernest Whitford) γεννήθηκε στο Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης. Ενσωματώθηκε στο συγκρότημα το 1971 στην θέση του Ray Tabano. Έφυγε από το γκρουπ το 1981 για να επιστρέψει το 1984.

1978: Στην 20η τελετή απονομής των Grammy Awards για το δημιουργικό έτος 1977, οι Eagles κερδίζουν το βραβείο “Record Of The Year” για το άλμπουμ “Hotel California” και το “Best Arrangement For Voices” για το τραγούδι “New Kid in Town“. Το “Hotel California” είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος και κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου του 1976. Είναι το πρώτο άλμπουμ μετά την αποχώρηση του ιδρυτικού μέλους, κιθαρίστα και τραγουδιστή Bernie Leadon, και το πρώτο με τον πιανίστα Joe Walsh. Το “New Kid In Town” είναι το πρώτο single του άλμπουμ και κυκλοφόρησε μία ημέρα πριν το άλμπουμ. Το Φεβρουάριο του 1977 έφτασε στην κορυφή του Billboard. Από το 1976 το άλμπουμ “Hotel California” μόνο στην Αμερική, έχει πουλήσει πάνω από δεκαέξι εκατομμύρια αντίτυπα. Οι Eagles από το σχηματισμό τους, έχουν κερδίσει συνολικά έξι βραβεία Grammy. Το 1998 τα ονόματα των μελών του συγκροτήματος γράφτηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame.

1985: Οι The Smiths φτάνουν στην πρώτη θέση των Βρετανικών Albums Chart με το άλμπουμ “Meat Is Murder“. Είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος και κυκλοφόρησε στις 11 Φεβρουαρίου του 1985. Δημοφιλή τραγούδια του άλμπουμ: “What She Said“, “That Joke Isn’t Funny Anymore“, “How Soon Is Now?” κ.α.

2000: Η Ισραηλινή τραγουδίστρια Ofra Haza (Bat Sheva’ Ofra Haza 1957-2000) απεβίωσε σε ηλικία 42 ετών σε νοσοκομείο της συνοικία του Τελ Αβίβ, Ramat Gan από πνευμονία σαν επιπλοκή της ασθένειας του AIDS. Το 1992 είχε συνεργαστεί με τους The Sisters of Mercy για την γνωστή τους επιτυχία “Temple of Love“. Συνεργάστηκε επίσης με τους Paula Abdul, Sarah Brightman, Michael Jackson, Whitney Houston, Iggy Pop και την Ελληνίδα τραγουδίστρια Γλυκερία. Συμμετείχε σε soundtrack ταινιών όπως “Colors“(1988), “Dick Tracy” (1990), “Wild Orchid” (1990), “Queen Margot” (1994) και “The Prince of Egypt“(1998).

Σαν σήμερα 8 /2 Μάρκος Βαμβακάρης Νίκος Ξυλούρης.

 1972: Ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού Μάρκος Βαμβακάρης (1905-1972) απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών από νεφρική ανεπάρκεια. Μαζί με τους Γιώργο Μπάτη, Στράτο Παγιουμτζή και Ανέστη Δελιά δημιούργησε το συγκρότημα “Η Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς“. Το 1933 αρχίζει να ηχογραφεί τις συνθέσεις του, όπως το “Να ‘ρχόσουνα ρε μάγκα μου” και δύο χρόνια αργότερα τη “Φραγκοσυριανή” που έκανε μεγάλη επιτυχία ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης πολλά χρόνια αργότερα. Δημοφιλή τραγούδια του: “Φραγκοσυριανή“, “Μαύρα μάτια μαύρα φρύδια“, “Καραβοτσακίσματα“, “Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά“, “Μικρός αρραβωνιάστηκα“, “Τα δυο σου χέρια πήρανε” κ.α.

1980: Σε ηλικία μόλις 43 ετών, "έφυγε" ο Κρητικός ερμηνευτής Νίκος Ξυλούρης. Γεννημένος στα Ανώγεια Μυλοποτάμου στο Ρέθυμνο, κατάγεται από οικογένεια με μουσική παράδοση και πολλούς λυράρηδες. Σταθμός στη σταδιοδρομία του, η γνωριμία με το Γιάννη Μαρκόπουλο και αργότερα με τον Σταύρο Ξαρχάκο. Η φωνή και το ήθος του έγιναν σύμβολο αντίστασης τα χρόνια της χούντας, αλλά και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.  Συνεργάστηκε στενά, εκείνα τα χρόνια, με τον Θρακιώτη τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια στις μπουάτ της Πλάκας και σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 1973 τραγούδησε στο θεατρικό έργο "Το μεγάλο μας τσίρκο" με πρωταγωνιστές τον Κώστα Καζάκο και τη Τζένη Καρέζη στο θέατρο "Αθήναιον". Από τα πιο δημοφιλή του τραγούδια, το "Πότε θα κάμει ξαστεριά", "Ήτανε μια φορά", και φυσικά η ερμηνεία του στον "Ερωτόκριτο" του Βιντσέντζου Κορνάρου.